Wat ik maak
Ik schilder gezichten tot er iemand terugkijk
Ik heb altijd getekend. Stilletjes aan de keukentafel, in de kantlijn van mijn agenda, op wat er maar binnen handbereik lag. Bijna altijd gezichten. Ik dacht daar toen niet over na, het gebeurde gewoon.
In een gezicht zie je in één seconde meer dan in een gesprek van een uur: vermoeidheid, verliefdheid, iets dat iemand liever niet hardop zegt. Dat is wat mij bezighoudt. Uitdrukkingen die vertellen hoe iemand zich voelt.
Hoe ik werk
Ik begin nooit met een plan
Meestal begin ik met een lijn die een gezicht vormt, en dan kijk ik wat er gebeurt. Ik schilder het liefst met olieverf. Dat duurt langer, want tussendoor moet het drogen, maar de kleur is het waard. Ik schilder, veeg weg, schilder er weer overheen. Wat eronder zat blijft vaak zichtbaar en dat mag; die lagen zijn wat mij betreft het schilderij. Ik ben klaar als ik het gevoel heb dat er iemand terugkijkt.
Mijn schilderijen
Mijn schilderijen hebben geen titel. Ze ontstaan uit een gevoel, en dat gevoel ben ik kwijt zodra het op het doek staat. Wat overblijft is een gezicht dat ergens tussen abstract en herkenbaar in hangt. Wat jij erin ziet mag iets heel anders zijn dan wat ik erin legde.
Drieluiken
Soms past het niet op één doek. Dan wordt het een drieluik: drie panelen die samen een geheel vormen. Iets begint links, verandert onderweg en komt rechts ergens anders uit. Je kunt ze los bekijken, maar naast elkaar vertellen ze meer.
De vazen
Gezichten die om een vorm heen lopen
De vazen zijn er min of meer per ongeluk bij gekomen. Ik wilde weten wat er gebeurt als een gezicht niet plat blijft, maar om een vorm heen loopt. Je kunt er niet in één keer omheen kijken, je moet lopen. Ik beschilder ze allemaal met de hand, dus geen twee zijn hetzelfde.
Laat iets van je horen
Wil je werk in het echt zien, of ben je benieuwd wat er te koop is? Stuur me gerust een bericht.